Zmiany wsteczne mózgu

W korze osób starych pojawiają się blaszki starcze. Są to skupienia włókienek srebrochłonnych, otaczających masę złożoną z amyloidu. Blaszka taka mierzy od 20 do 150 µm.

Zmianą wsteczną typową dla istoty białej jest demielinizacja. Stanowi ona istotę stwardnienia rozsianego (sclerosis multiplex), ale zdarza się także i w innych chorobach.
Wynikłe z tego zaburzenia przewodzenia bodźców powodują objawy ruchowe lub czuciowe typowe dla danej drogi. Demielinizacja towarzyszy także wielu chorobom nerwów obwodowych.

Zmianą wsteczną obejmującą mózg jako całość jest jego zanik, często związany z podeszłym wiekiem.
Komory są wtedy rozszerzone, mimo że ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego pozostaje prawidłowe (hydrocephalus ex vacuo).

Stwardnienie zanikowe boczne (sclerosis lateralis amyotrophica)
- jego charakterystyczną cechą jest zanik neuronów ruchowych.
Zanik ten dotyczy zarówno neuronów kory, jak i rogów przednich rdzenia (z zanikiem aksonów i rozpadem mieliny).
Towarzyszy temu lokalny rozplem gleju (satelitoza).
Choroba stale postępuje, prowadzi do śmierci, szczególnie szybko, gdy zmiany zajmują rdzeń przedłużony.
Następstwem zaniku neuronów rdzenia jest zanik odpowiednich mięśni. W przypadku mięśni oddechowych i ściany gardła chory się dusi. Przyczyna choroby nie jest znana.

Zwyrodnienie sznurów rdzenia (myelosis junicularis)
- jest charakterystyczne dla niedoboru witaminy B12.
Polega na zaniku aksonów, mieliny i oligo-dendrogleju słupów bocznych i tylnych rdzenia kręgowego.
Nadaje to istocie białej charakterystyczny gąbkowaty wygląd w obrazie mikroskopowym.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz